Naar startpagina Home Terug naar internetwandeling
Ten zuiden
van Maastricht, tussen de rivieren de Jeker en de
Maas ligt het kalkplateau van de Sint-Pietersberg. Door de grote afwisseling in
het landschap is de betekenis voor plant en dier van de Sint-Pietersberg
bijzonder groot. U komt hier ogen en oren te kort, een waar feest voor de
natuurliefhebber. Deze wandeling laat u de hele St.Pietersberg
zien, van Maastricht tot aan het uiterste puntje bij het Albertkanaal
in België. Het is een pittige wandeling, want u moet een aantal keren naar
beneden en dan weer de berg op. De totale afstand zal ongeveer
Op
zondagmiddag van mei tot en met oktober is het museum bij hoeve Lichtenberg van
Stichting Oud Sint Pieter geopend van 12.00 tot 16.30 uur.
De botanische tuin is elke eerste zondagmiddag van de maand van mei tot en met september open.
Deze
wandeling start bij Chalet Berglust. Hier bestaat de mogelijkheid om het
noordelijke gangenstelsel te bezichtigen.
Met het gezicht naar het restaurant nemen we het voetpad
links. Aan het einde van dit pad, op de T-splitsing,
gaan we rechts. We lopen omhoog tot aan een Y-splitsing. Hier gaan we links en meteen
weer links bergaf. We blijven dit pad dat overgaat in een verharde weg volgen.
Aan het einde van de muur van het kerkhof gaan we rechts. Dit is de Recollectenweg welke overgaat in de Ursulinenweg.
Voor ons tegenover de kerk ligt het kasteeltje waar Andre
Rieu woont.
We blijven deze weg, de Ursulineweg,
volgen en negeren alle zijwegen.
Na huis nummer 3 ziet u links een Lourdesgrot,
de eerste van Nederland, ze dateert uit 1874. Een van de vele toonbeelden van
het rijke Roomse leven in Zuid-Limburg . U ziet hier een groot aantal ex-voto’s,
dankbetuigingen in de vorm van tegels.Loop er eens
binnen, er staat immers “Gaat deze plek hier niet voorbij, zonder een Avé voor mij”…
Na de Lourdesgrot houden we op de Y-splitsing links aan. De weg
gaat over in een verhard pad. Bij een Y-splitsing rechts omhoog. We komen nu
bij Casino Slavante.
“Buitengoed Slavante”, een voormalige buitensociëteit daterend uit
1838. Op deze plek heeft in vroegere tijden een klooster gestaan van de paters
Franciscanen. Dat de paters wisten wat mooi was, kan niemand ontkennen,
want vanaf deze locatie heeft men een prachtig uitzicht op de Maas en het
Maasdal. “Buitengoed Slavante” is het vertrekpunt
voor o.a. de rondleidingen in de mergelgrotten of voor een wandeling op de St.
Pietersberg.
Als u hier naar beneden kijkt ziet u aan het einde van de
parkeerplaats een trappenpad omhoog, hier ligt de Slavantekapel,
toegewijd aan St. Antonius van Padua
Bij de
muziekkiosk, die u rechts van u ziet, linksaf, even omlaag en dan rechts de
trappen op naar boven. Bij het klaphekje loopt u naar links. U loopt naar
hoeve Lichtenberg. Even voor de hoeve aan de linkerkant ziet u de St. Rochuskapel.
Het kapelletje stamt uit 1888 en is in opdracht van pastoor
J.M. Kribs gebouwd. Jammer dat door de bescherming
tegen vandalisme maar zo weinig van het interieur te zien is.
Het bezoek aan de hoeve is absoluut de
moeite waard, want als u de toren beklimt heeft u een fantastisch uitzicht over
de Maasvallei. Loop hier eens op uw gemak rond en geef uw ogen goed de kost.
De toren
van hoeve Lichtenberg is de oudst bekende donjon (woontoren) van Nederland. Van
de geschiedenis van Lichtenberg is weinig bekend. Mogelijk heeft hier in de
Romeinse tijd een toren gestaan. De huidige toren is een overblijfsel van de
burcht die in 1212
door de bisschop van Luik is gebouwd als voorpost in zijn machtsgebied tegen de
hertog van Brabant. Deze is waarschijnlijk in 1404 of 1465 verwoest, waarna hier een ander
kasteel heeft gestaan dat echter voor 1748 geheel is afgebrand. Aansluitend is
de huidige boerderij gebouwd. Het woonhuis is nog gedeeltelijk 17e eeuws. De sluitsteen boven de toegangspoort draagt het
jaartal 1816. De oost- en zuidvleugel dateren van rond 1870.
Ook aan de andere kant van de hoeve heeft
u een prachtig uitzicht over de mergelgroeve van de Enci.
Een must als u deze wandeling op zondagmiddag maakt is het museum dat hier gevestig is. In een tweetal stallen van hoeve Lichtenberg richt de Stichting Oud Sint Pieter een jaarlijks wisselende expositie in over de vroegere gemeente Sint-Pieter, die sinds 1920 een stadsdeel van Maastricht is. Belicht worden o.m. de mergelwinning, waardoor een groot deel van de in vorige eeuwen ontstane gangenstelsels weer zijn verdwenen, het vroegere kanaal van Luik naar Maastricht, de kerken en kapellen, het fort, de grote hoeven, het verloren gegane kasteel Caestert, het beheer van de St. Pietersberg (door de Vereniging Natuurmonumenten) en de toekomst van de ENCI-groeve. In een aantal vitrines worden o.m. fossielen uit de krijtperiode, archeologische en prehistorische vondsten getoond; aandacht besteed aan de champignonteelt en het ‘blokbreken’. Verder worden oude land- en tuinbouwwerktuigen en gereedschappen geëxposeerd. Permanent worden historische films en dia’s vertoond. Geopend van mei tot en met oktober elke zondag van 12.00 tot 16.30 uur.
We zitten hier op een doodlopend stuk, dus
we moeten terug. We lopen de hoeve weer uit en volgen het pad naar rechts.
Ook aan de andere kant van de hoeve heeft u een prachtig uitzicht over de mergelgroeve van de Enci.
We komen weer langs het kapelletje en
blijven deze weg volgen tot op een splitsing. Hier gaan we links. Let goed op,
na ongeveer
Deze wei wordt begraasd door schapen en we treffen hier een aparte flora aan met fijne ooievaarsbek, knolsteenbreek en duifkruid. In de graft komen dassen en vossen voor. Daarnaast heeft u hier een geweldig uitzicht over de Maasvallei.
Blijf dit pad aan de rand van het weiland volgen. Verderop, bij de volkstuintjes, gaat het pad over in een half verharde weg. Op de T-splitsing aan het einde van de deze weg rechtsaf. Aan uw linkerhand komen we bij een grote steen en een slagboom. In deze steen staat Van Schaikweg gebeiteld.
Ir. D.C. van Schaik (1988-1972) is de grote man van
de St. Pietersberg, hij heeft de onderaardse groeven in kaart gebracht. Tevens
heeft hij een schat aan informatie achtergelaten over de berg. Het
standaardwerk “De Sint Pietersberg” is van zijn hand.
- Hier kunnen we de eerste afkorting
maken. Als u rechtdoor loopt bent u na
Wij gaan links de Van Schaikweg
in, deze weg lopen we helemaal af en negeren alle paadjes links en rechts. De
weg is tevens gemarkeerd met de rood/witte GR tekens.
Na
We lopen nu het ENCI-bos
in.
Aan uw rechterhand ziet u een met bomen begroeide heuvel en
een oude greppel. Dit zijn restanten van de Motte. De Motte, een rijksmonument,is van oorsprong een kasteelberg uit de Middeleeuwen van ongeveer 8 meter hoog en een doorsnee van 30 meter. Van de bebouwing die er op heeft gestaan is niets meer te zien. De heuvel is bijna helemaal overwoekerd. Franse, Spaanse en Staatse legers hebben de heuvel gebruikt om de stad Maastricht te bestoken. De Motte werd ook wel Franse Batterij genoemd.
Bij een driesprong neemt u het middelste
pad. Dit pad is met de rood/witte strepen van de GR gemarkeerd. Overigens alle
drie de paden komen op hetzelfde punt uit. U loopt dit pad helemaal af, blijf
de GR-tekens volgen. Na wat dalen en klimmen loopt u tegen een hek aan.
- Hier kunnen we de tweede afkorting
maken. We lopen hier dan rechts naar beneden. Pak de wandeling op bij: Tweede
afkorting oppakken.
We gaan door dit klaphekje en lopen
rechtdoor. De weg maakt een bocht naar links en bij het eerste klaphek aan de
linkerkant gaan we naar beneden. Dit is een lange dalende weg met veel bochten.
Onderaan komt u bij een ijzeren afrastering, hier gaan we rechts.
We lopen hier langs een deel van de groeve die al als
natuurpark wordt ingericht. Ook ziet u hier al een gedeelte van het toekomstige
mergelmeer. Ondanks alle schade die de natuur heeft ondervonden, kunnen we
alleen maar hopen dat wat er nu is, optimaal wordt benut.
We blijven dit pad volgen tot aan een
Y-splitsing. Hier naar rechts. Dit pad loopt weer naar boven, we blijven rechts
aanhouden, het pad links loopt dood. U komt weer bij een klaphek. Hier gaan we
links. We blijven dit pad volgen tot we opnieuw bij een hek met een klaphek
komen.
- Hier kunnen we de derde afkorting
maken. Ga naar rechts en pak de wandeling op bij: Derde afkorting weer
oppakken.
Hier gaan we rechtdoor. Een stukje verder ziet u aan uw
linkerhand enkele zandbergjes van een dassenburcht. We blijven dit
pad steeds rechtdoor volgen en negeren alle paden links en rechts. We lopen nu
op de grens, hier en daar ziet u de grenspalen en we passeren de grens. U loopt
na ruim
- Hier kunnen we de vierde afkorting
maken. Ga bij het verkeersbord “algeheel inrijverbod” (wit bord, rode rand) het 1ste pad linksaf en
pak de wandeling op bij: Vierde afkorting weer oppakken.
Als u deze weg blijft volgen komt u bij
hoeve Caestert.
De hoeve is opgetrokken uit zogenaamde speklagen, baksteen
afgewisseld met mergel. De hoeve dateert uit 1686, dit staat te lezen op de
sluitsteen boven de poort. Hier heeft ook nog een kasteel gestaan dat helaas
door brand totaal verwoest is. Vermoedelijk is hier in de Romeinse tijd een
legerplaats geweest, de naam Caestert verwijst naar het Latijnse ‘castra’,
legerplaats. Natuurlijk een unieke plaats met een mooi uitzicht over het Maasdal.
Hier lopen we nog steeds rechtdoor opnieuw
het bos in en volgen dit pad steeds rechtdoor. Na ruim
Links is een prachtig stukje natuur, de verloren vallei,
maar het loopt dood, kijk rustig rond, maar keer naar dit punt terug.
We vervolgen ons pad tot onderaan de grote
weg. Hier gaan we meteen links weer naar boven. U komt uit bij een gemetselde
boog aan de linkerkant. Dit is een restant van het kasteel Caestert.
Deze negeren we en we lopen rechtdoor. We blijven rechtdoor lopen tot aan een viersprong.
Hier lopen we links naar boven. Boven aangekomen gaan we naar rechts, links
ziet u een weiland en de achterkant van hoeve Caestert.
We komen op een kruising van paden en nemen het tweede pad van rechts. We
blijven dit pad volgen, het maakt vaak een bocht om dolines
of orgelpijpen (dit
zijn verzakkingen in het onderaardse gangenstelsel) heen, maar
uiteindelijk komen we uit bij de weg bij het weiland waar we al gelopen hebben.
Hier even rechts en meteen
U loopt naar de “schuilhut” en komt
langs een groen draaipoortje op een parkeerterrein. Even links en dan weer rechts. Deze weg volgen we steeds
rechtdoor en negeren alle zijwegen. Op de Y-splitsing met het hek lopen we
links omlaag. (Derde afkorting weer oppakken). Ook hier loopt u in de bocht tegen
een hek aan. We gaan door het klaphekje. Voor u ziet u het
schitterende Popelmondedal met de Duivelsgrot. Dit is
een van de mooiste stukjes natuur in Maastricht.
Het is Popelmondedal is een
droogdal. Misschien kunt u wel raden waarom de groeve de Duivelsgrot heet. Dit
is lang een opslagplaats geweest en een stal voor dieren. De helling heet de Wijnandsberg. Hier komt het Geel Zonneroosje voor, de enige
plek in Nederland. Door de begrazing van de schapen (mergellandschaap)
is hier weer een prachtig kalkgrasland ontstaan met vele zeldzame kalkminnende
planten. Ook de insecten zijn hier volop aanwezig met vooral veel prachtige
vlinders.
Voor de Duivelsgrot links, loop door tot bij een klaphek. Ga hier niet doorheen maar neem de trappen naar boven. Als u naar boven klimt kunt u ook
even naar rechts gaan, om boven op de Duivelsgrot te genieten van het prachtige
uitzicht. Boven aangekomen gaan we naar links. Direct achter het hek met
klaphekje gaan we linksaf en volgen het dalende pad. (Tweede afkorting
oppakken). Voor u ziet u het prachtige Jekerdal met aan de overkant Chateau Neercanne. Loop dit pad
af tot aan de slagboom, hier nemen we het pad naar rechts onderlangs het bos.
Als we dit pad blijven volgen komen we aan een bocht naar rechts waar het pad
begint te stijgen. Na een flink klimmetje komen we weer op het bospad. Linksaf
terug naar het Pieterpadmonument.
Let op we nemen het 4e pad (na ongeveer 500 m) naar links. Loop niet naar beneden. We volgen dit pas en komen op een grote open vlakte met voor u het Fort Sint Pieter. We gaan naar links aan en lopen naar de rand
van het plateau. Het pad maakt een bocht naar rechts, links hebben we weer een
mooi uitzicht op het Jekerdal.
www.wandeleninmaastricht.nl / mail